Van vader op zoon!
In gesprek met RET-familie Hol
Het ‘familiegevoel’ van de RET is bij de familie Hol letterlijk en figuurlijk aanwezig. Vader Niek (62) en zoon Niek (28) ontvangen wel eens een mailtje dat voor de ander bedoeld is. Ze komen elkaar ook regelmatig als collega tegen op de remise Kralingen of Beverwaard, “Heel leuk,” vinden ze, “maar werk en privé houden we verder toch echt gescheiden.”
Na een warm welkom op de Beverwaard zoeken vader Niek (trambestuurder en medewerker Exploitatie sturing) en zoon Niek (operationeel teammanager Tram) samen een kamer voor het interview. Hoewel ze uiterlijk niet op elkaar lijken, is hun Rotterdamse nuchterheid en enthousiasme hetzelfde.
Met de paplepel Vader Niek: “Al 25 jaar werk ik bij de RET, waar ik begon als trambestuurder. Mijn vrouw Anja werkte hier als metrobestuurder en zo hebben onze zoon en dochter de RET en onregelmatige diensten met de paplepel ingegeven. Zoon Niek werkte in de detailhandel en had het niet echt naar zijn zin, waarop ik zei: probeer het dan eens bij de RET, dan heb je de zekerheid van een goede werkgever.”
“Vol overgave heb ik gesolliciteerd en een rijtest gedaan. Dat ging goed en ik kon starten in het laatste klasje Tram voor corona. Ik gaf direct aan dat ik graag wilde doorgroeien. Ik ben in één keer voor alles geslaagd en kon aan de slag. Ik vond de opleiding en het werk leuk tot ik de interne vacature zag voor de potentieel-klas (opleiding voor potentiële nieuw leidinggevenden). Toen ik werd geselecteerd, was mijn vader aan het rijden en heb ik via de mobilofoon zijn tramnummer opgeroepen om het te vertellen, zo blij was ik!”
Uitlaatklep Niek senior: “Natuurlijk was ik trots, maar ik zei ook tegen collega’s dat ik hem niet heb geholpen. Hij heeft het echt zelf gedaan!” Niek junior: “Klopt, ik ben een hbo-opleiding Bedrijfskunde gaan volgen en liep drie maanden stage als aspirant-sectiechef Tram en dat beviel goed. Mijn huidige baan vind ik super omdat ik ook nog regelmatig op de tram rijd, net als mijn vader trouwens. We gebruiken elkaar soms als uitlaatklep maar praten verder thuis niet over het werk, dat is wel zo prettig. Soms rijd ik met hem mee naar huis, maar meestal ga ik op de fiets.”
“De RET is voor mij een sociaal bedrijf dat altijd helpt, ook als er privé iets is”, zegt Niek senior. Junior beaamt dat en ervaart de RET als een goede werkgever. “Ik was door ziekte tijdelijk uit de roulatie en kreeg alle rust en tijd om terug te komen, dat is fijn.”
‘We hebben aan een half woord genoeg’
“We begrijpen elkaar en hebben het hier beide goed naar ons zin. Geen dag is hetzelfde. We hebben met veel mensen contact, dat maakt het leuk. Beiden hebben we thuis trouwens een rek met eigen uniformkleding, zodat we niet in de war raken.” Niek junior: “Ik ben flink afgevallen dus mijn vader heeft er ineens extra poloshirts bij!”
Het laatste woord is voor vader Niek: “We hebben echt begrip voor elkaars werk. Als ik mijn zoon ’s avonds nog op de laptop alle mails zie bijwerken, dan weet ik dat het hectisch was, net als in het verkeer trouwens.”
